No. 2 [ από 12 ]

Φεβρουάριος : " πτήσις διά βραζιλίαν "

μασάει η κατσίκα ταραμά;

το κυκλοριακό χάος στην αθήνα το προκαλούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ οι ταρίφες / το μιλλφέϊγ της δέσποινας είναι σκέτος στόκος / το συμβάν αυτού που αποκαλείται "σύγχρονη ελληνική" μουσική θα γίνει σήμερα στο ΚΝΟΤ στις 20.30 / ο γιώργος καρπαθάκης [aka κτίρια τη νύχτα] έχει κάνει ένα άλμπουμ σταθμό στην σύγχρονη εγχώρια μουσική / είμαι τυχερός που έχω 1 από τα 50 αντίτυπα / έργο τέχνης / σε αναμονή για το άλμπουμ του άγγελου κυρίου / δυστυχώς θα λείπω / επαρχία για δουλειά / καιρό επίσης προσπαθώ να κάνω ένα κομπιλέϊσν με θανατηφόρα μπιτς & μπέϊσ από πανάγνωστους πρωτάρηδες / Beats, Bits, Beach, Bitch / έχω μόνο 5 τρακς [από 300 που έψαξα] / ένα από τα οποία είναι του ντεμ χάνγκερ ο οποίος κυκλοφoρεί την πρώτη του κασσέττα-περιμένω να μου ρθει / ο σλόμο μου αρέσει αλλά δεν έχει τόσο καραμπινάτο μπιτ / μετά την μισάωρη παρουσίασή του από την μάρυ άνν χόμπππς εκτινάχθηκε στα ύψη / η μάρυ αν με πίντσ και ντόριαν κόνσεπτ στο BIOS / στενοχωριέμαι που θα χάσω τον τρίτο / αλλά προτιμώ να μην χάσω τον κόουντ νάϊν την άλλη παρασκευή / κλικ στο άρτγουερκ για το ντελάξ του σλόμο / το φέρστ εντίσιον του κάπου υπάρχει σε περσυνή ανοιξιάτικη ανάρτηση του μπλογγ / όπως και δύο τρακς του ντεμ χάνγκερ / η ελληνική κατσίκα [μόνο] μασάει [ταραμά]
ΑΜΟΛΑ ΚΑΛΟΥΜΠΑ

4 good

το δοκιμάζουμε αλλά και να μην μας αρέσει το αγοράζουμε.

ever ή never ?

το #01 των μεγαλειωδέστερων γραίκικων τραγουδιών, έβερ, είναι [κατά τον υπεύθυνο] το Aftokolitaki Mou - Antzela Gerekou / Tolis Voskopoulos.
το ζαρβατικό που αντιπροσωπεύει την γραικία είναι η μελιτζάνα λαγκαδά - όχι η τσακώνικη.
[επειδή είναι σόλντ άουτ [!?!] κάνε κλικ στις φωτό και πάρτα. και μετά αυτοκτόνησε τρώγοντας ιμάμ μπαϊλντί.]
από εδώ

μπουγάδα

Τα πιτσιρίκια δεν ξέρω πως λένε σήμερα την αγορά χόρτου. Εμείς λέγαμε, κάποτε, να κάνουμε καμιά μπουγάδα. Δεν το εγκρίνω πια καθόλου. Ειδικά όταν βλέπω κολημένους συνομήλικους[-άντα και]. Το σέβομαι απόλυτα σαν επιλογή. Αλλά το βρίσκω παθέτικ που δεν μπορούν να δουν, στην ηλικία μας, ότι απλά εξαγοράζουν το κενό τους. Από την άλλη βέβαια όλοι [οι περισσότεροι] εξαγοράζουμε το κενό μας με κάποιο τρόπο. Αυτό είναι ουσιαστικά το παθέτικ και όχι το μέσο που γίνεται. Είμαι και γω [καρα] παθέτικ. Και ακόμα χειρότερα γιατί όχι μόνο βλέπω τους τρόπους που εξαγοράζω το κενό μου. Δεν κάνω κάτι για να αλλάξω.
Η μπουγάδα που έκανα σήμερα είναι από του μπολάτσα. Ο πούστης έδωσε πολύ πράμα ξανά. Και τελευταία είναι καλό. Πέρα του ότι τα λινκ εξαφανίζονται γρήγορα οπότε όποιος πρόλαβε τον κύριο είδε και οίδε. Με αυτή την πρακτική έχω αμέτρητα φάϊλς που δεν έχω ακούσει ποτέ. Ή ακούω μία φορά γρήγορα για ξεσκαρτάρισμα με σκοπό να τα βάλω καβάτζα που όμως επίσης δεν επιστρέφω ποτέ. Και αυτό παθέτικ είναι τελικά. Δεν την ακούω ποτέ από την μουσική αφού δεν έχω τόσο χρόνο να ακούω μουσική.
Autechre – Oversteps [2010]
Babe Rainbow – Shaved EP [2010]
Lightspeed Champion – Life is Sweet! Nice to Meet You [2010]
Keb Darge & Paul Weller Present Lost & Found – Real R&B Sound [2010]
Autechre – FACT mix 122 [2010]
Balmorhea – Constellations [2010]
Best Coast – Something In The Way EP [2010]
Declaime and Georgia Anne Muldrow – SomeOthaShip [2010]
υ.γ. το "πούστης..." είναι από την τρέχουσα έκφραση και δεν έχει να κάνει με σεξουαλικό ρατσισμό / το επισημαίνω, γιατί διαβάζοντάς το μου κατσε λίγο άσχημα / απλά τώρα αναρωτιέμαι γιατί να δόθηκε τέτοιο σημαινόμενο στη λέξη / επίσης ετυμολογικά από που προέρχεται και τι σημαίνει κυριολεκτικά; / απαντήσεις στο τσατ μποξ.

υ.γ.2 μπήκα στη γουικιπιντια / βικιλεξικό / πούστης / προέρχεται από την τούρκικη λέξη puşt / δεν λέει τι σημαίνει στα τούρκικα / σημασίες που έχει στα ελληνικά είναι / (υβριστικά) ο ομοφυλόφιλος / (υβριστικά) που δρα με ύπουλο τρόπο / (αργκό, σε ένδειξη θαυμασμού) για κάποιον που κατάφερε κάτι αξιοθαύμαστο / (αργκό, ως φιλική προσφώνηση) συνώνυμο του μαλάκας / εγώ το χρησιμοποίησα στην ανάρτηση με την τρίτη σημασία /
υ.γ.3 το παθέτικ σου γεμίζει το στόμα μονολεκτικά / δεν έχω βρει ελληνική λέξη που να δίνει το νόημα και να μην είναι το αξιολύπητος, αξιοθρήνητος,... / ιδέες στο τσατ μποξ / ηλεκτρονικό κουτί συνομιλίας.

3

Το πρώτο υπάρχουν δύο τρόποι να το ακούσει κάποιος. Ο ένας, που σου δίνει την αίσθηση ενός μεγάλου άλμπουμ, είναι να μην ακούσεις ποτέ το τρακ δεκαπέντε. Ο άλλος είναι να συμπεριλάβεις το δεκαπέντε οπότε σου γκρεμίζεται αυτοστιγμή το ψυχεδελικό σύμπαν που σου χτίζει ο γιουσουφάκης [αυτό έπαθα εγώ]. Από την αρχή υπάρχουν αμανεδιάρικες νύξεις, αλλά είναι ελεγχόμενες. Στο δεκαπέντε αρχίζει το τσιφτετέλι. Είναι το πιο αίσχος τραγούδι που έχω ακούσει πρόσφατα. Το πιο κακόγουστο αστείο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος [με καλό γούστο]. Σκυλάδικο εθνικής-σε υψηλό χιλιόμετρο- να τραγουδάει, ποιος να πω τώρα, καψουροαμανέ του 80. Δεν είναι μόνο το μπουζούκι, ή κάτι που μοιάζει με μπουζούκι. Είναι ο ρυθμός. Μου θυμίζει κάτι αλλά δεν μούρχεται. Σαν να έχει σαμπλάρει κάποιο πολύ γνωστό εγχώριο. [Παρακαλώ όποιος βρει τι είναι να το πει στο σιμποξ.] Και για ευκολία αυτό είναι το ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ. Σκέψου το καλά. Αν το ακούσεις δεν υπάρχει γυρισμός.
[αριστερό κλικ στις εικόνες και πας εκεί που τα κατεβάζεις.]
υ.γ. Ευχαριστώ τον cex που βρήκε το τσιφτετέλι του γιουσούφη. Δεν έχω να σου δώσω παλάτια και λεφτά εσύ αν έχεις πλούτη εγώ έχω καρδιά.

ψυχοσάββατο

...Σήμερα όμως είναι Σάββατο, ημέρα των νεκρών. Aλλά το σημερινό Σάββατο διαφέρει από όλα τα Σάββατα του έτους. Γι αυτό ονομάζεται Ψυχοσάββατο. Tι σημαίνει ψυχοσάββατο; H Eκκλησία μας στρέφεται με ιερά συγκίνηση στους τάφους και ενθυμείται τους νεκρούς. Ποιούς νεκρούς; Oι νεκροί είναι πολλοί. Oι νεκροί, που είναι θαμμένοι εδώ στα κοιμητήρια είναι πιο πολλοί από τους ζωντανούς που βρίσκονται στην πόλη Έχουμε δύο πόλεις· η μία αποτελείται από τους ζώντας, και η άλλη από τους κεκοιμημένους. H μικρα πόλης που αποτελείται από τους ζώντας πόσοι είμεθα; Mερικές χιλιάδες; Eίμεθα μειοψηφία. H μεγάλη πόλης, η απέραντος πόλις, είναι το νεκροταφείο. Πάνω από ένα εκατομμύριο είναι θαμμένοι εκεί μέσα. Eμείς είμεθα η μειοψηφία, αυτοί είναι πλειοψηφία. Aυτούς λοιπόν τους νεκρούς, που καθένας κατά διαφορετικό τρόπο απήλθαν από τον κόσμο τούτο, μνημονεύει σήμερα η Eκκλησία. Άλλοι από αυτούς πέθαναν νήπια ― και αυτά είναι τα μακάρια πνεύματα―, άλλοι πέθαναν γέροντες ασπρομάλληδες. Άλλοι πέθαναν μέσα στο σπίτι, και άλλοι έξω στους δρόμους ή στα βουνά. Άλλοι πέθαναν στην ξηρά, άλλοι στη θάλασσα. Άλλοι πέθαναν με φυσικό θάνατο, άλλοι από διάφορα δυστυχήματα ή τους έφαγαν τα θηρία της ερήμου. Όλους αυτούς ενθυμείται σήμερα η Eκκλησία. Eνθυμείται όμως και κάποιους άλλους. Ποιούς; Σύμφωνα με την παράδοση, πρέπει ο πιστός Xριστιανός, όταν περάσουν τρεις μέρες από το θάνατο, να τελεί μνημόσυνο, τα τριήμερα· όταν περάσουν εννέα ημέρες, τα εννιάμερα· όταν περάσουν σαράντα ημέρες, τα σαράντα κ.λπ.. Έχουν σημασία αυτά. δεν είναι τώρα η ώρα να σας εξηγήσω, γιατί κάνουμε τότε μνημόσυνο, ή στο χρόνο, ή στα τρία χρόνια κ.λπ.. Tώρα δυστυχώς πάνε κι αυτά, λησμονήθηκαν. Tώρα λησμονούν και τους νεκρούς! Αν πάτε στην Iαπωνία, θα δείτε ότι τιμούν πολύ τους νεκρούς. Tα νεκροταφεία τους είναι περιβόλια, άλση ωραιότατα. Kαι όταν βαπτίζονται ή όταν στεφανώνονται, τις σπουδαιότερες δηλαδή στιγμές της ζωής των, οι Γιαπωνέζοι πηγαίνουν στα νεκροταφεία και προσεύχονται στους τάφους των νεκρών. Eμείς…· θα έλεγα σκληρά λέξη, αλλά δεν την λέω. Kτηνώδης είναι η κατάστασης. Γινήκαμε αγριώτεροι των πάντων. Λησμονήσαμε τους νεκρούς. Xορτάριασαν τα μνήματα. Aπαισία είναι η όψις των νεκροταφείων μας ―πλήν ελαχίστων―, ούτε ένα μπουκέτο λουλούδια δεν τους πάμε. Παίρνει το παιδί ή το εγγόνι την περιουσία εκείνων, που κοπίασαν για να ζει αυτός τώρα ευτυχής, και δεν τους ανάβει ένα κερί. Yπάρχουν πολλοί κεκοιμημένοι που τους έχουν λησμονήσει οι πάντες. Aλλ’ εδώ είναι το μεγαλείο της Eκκλησίας. Eάν όλος ο κόσμος τους λησμονεί, δεν τους λησμονεί όμως η μάνα· ναί, η μάνα. Ποιά είναι η μάνα, ειδικώς σ’ εμάς τους ΄Eλληνες; Eάν για αλλους λαούς των Bαλκανίων, τους Σέρβους και τους Pουμάνους και τους Bουλγάρους και τους Pώσους που είναι κι αυτοί ορθόδοξοι, εαν γι’ αυτούς η Eκκλησία είναι μια φορά μάνα, για εμάς τους Έλληνες είναι χίλιες φορές μάνα, η «γλυκειά μάνα» μας, όπως έλεγε ο Kρυστάλλης. Αυτή η μάνα λοιπόν δεν λησμονει τα παιδιά της. Αν σε λησμονήσει ο άντρας, σε λησμονήσει η γυναίκα, σε λησμονήσει το παιδί σου, η Eκκλησία δεν σε λησμονεί. Tέτοια αγία ημέρα αναπέμπει δέηση υπέρ όλων των νεκρών, και ιδίως των νεκρών εκείνων τους οποίους λησμόνησαν οι συγγενείς των και δεν τελούν μνημόσυνα. Yπέρ όλων αυτών τελεί σήμερα το μνημόσυνο...
του Αυγουστίνου Καντιώτη [copy-paste] από το προσωπικό site [!] του εδώ.
[ κουίζ : ποια είναι η σκληρά λέξη που δεν λέει; ]

Στα καλύτερα psychedelic rock άλμπουμς του 09 ήταν αντάουτλυ των βέλγων Συλβέστερ Άνφανγκ το ΙΙ [όχι το άτιτλο τριτρακο cdr]. ΜΟΡ ΔΑΝ ΧΑΪΛΥ ΡΙΚΟΜΕΝΤΙΝΤ. Ταιριάζει με το βροχερό της μέρας. Βέβαια μπορεί κάποιος να το βάλει στο i-pod του για να πάει να ξεχορταριάσει μνήματα. Αύριο πάντως που θα επισκεφτώ την γιαγιά μου θα σκάσω στα κόλλυβα [μπορεί να υπερβάλλω αλλά στο κρασ τεστ με το γαλακτομπουρεκο του κοσμικόν δεν ξερω τι θα επέλεγα]. Και σκέφτομαι ότι χρωστάμε πολλά στην εκκλησία που κρατάει ζωντανές τις αρχαιοελληνικές [και παλαιότερες] τελετουργίες. Δεν έχουμε, πέρα από τη γλώσσα και τα αρχαία, κανένα άλλο στοιχείο συνέχειας και σύνδεσης με το παρελθόν.
Και για το κλείσιμο κάτι οιδιποδειακό [ ή διαστροφικό ] :
..Πού είσαι, μπαμπά, να ‘δεις τι γίνεται… Σήμερα σού ‘φτιαξα κόλλυβα. Μού ΄παν να βάλω και κουφέτα για στόλισμα. Δεν αγόρασα, έβαλα εκείνα του γάμου μου που δεν πρόλαβες να δοκιμάσεις. Ο Θεός να σε αναπαύει!
[από το μπλογγ της ενορίας ταξιαρχών μοσχάτου εδώ.]

do KNOT miss it.

5-6-7.02.2010 στο ΚΝΟΤ 3 πολύ σπουδαία κονσέρτα σύγχρονης μουσικής.

Το ΚΝΟΤ εξελίσσεται στο πιο σημαντικό κέντρο των other chanells στην αθήνα.

Όλες οι πληροφορίες αναλυτικά εδώ.
[κι εδώ.]

Mπολάτσας. Συμφέρει.

Κοιμήθηκα μόνο τέσσερις ώρες αλλά είμαι μια χαρά[!]. Σήμερα δεν θα βγω από το σπίτι. Θα διαβάσω μέχρι τελικής πτώσης. Γι αυτό πετάχτηκα μέχρι του Μπολάτσα για προμήθειες. Είχα καιρό να πάω. Το στοκ του ξεκινάει από 28/01[λόγω database issues]. Αγόρασα να ακούσω σήμερα τα εξής:
The Knife – Tomorrow In A Year (2010)
jj – nº 3 (2010)
Georgia Anne Muldrow – Kings Ballad (2010)
U.S. Girls – Go Grey (2010)
Slow Six – Tomorrow Becomes You (2010)
Chris Joss – Monomaniacs Vol.1 (2010)
Mycale – Book of Angels, Vol. 13 (2010)
Jeremy Jay – Splash (2010)
Roland P. Young – Istet Serenade (2010)
Άλλο εμπόρευμα που διαθέτει [αλλά το ψώνισα από αλλού] και συνίσταται αβάδιστα [προς το παρόν δεν το έχει στο στοκ του] είναι :
The Last Electro-Acoustic Space Jazz & Percussion Ensemble (Madlib) – Miles Away (2010)
The Young Jazz Rebels (Madlib) – Slave Riot (2010)

καουμπόϋδες και ινδιάνοι

[εν αναμονή του άλμπουμ του γιουσουφάκη]

ASDA mix

To mix του Moon Wiring Club για το W I R E

?!

ο κ.ιλό μας έδωσε απόψε μόνο το μάϊσπέϊς των Baby Guru / θα περιμένουμε 4 μέρες για νεότερα...

*I*

Ονομάζεται RxRy [REX RAY] και δεν είναι ο Noah [Lennox] όπως έλεγαν αμερικανικές μπλογγοφήμες. Το πρώτο του αλμπουμ το δίνει ελεύθερα αφού το δημοσιοποίησε σε ένα δημοφιλές εναλλακτικό αμερικανικό μπλογγ. Είναι ένας φρέσκος ήχος που ο ίδιος τον χαρακτηρίζει ambient dub-downstep. Πάει ένα βήμα παρακάτω την lo-fi ηλεκτρονική εμμονή σε αιθέριες ποπ πολυρυθμικότητες. Απλίφτινγκ ηχοχρώματα για την άνοιξη που έρχεται. Πολλά υποσχόμενος. [κλικ στις εικόνες]

muppet beats

To ανακριβές άρθρο του LAWEEKLY το εκτίναξε στα ντάουνλόουντς και στη δημοσιότητα. Ανακριβές γιατί ο Durlin Lurt δεν είναι ο μυστηριώδης άγνωστος που σάμπλαρε τιούνς από τις γνωστές σειρές του Jim Henson, Sesame Street και The Muppet Show. Είναι ο Mr.Diabase ο οποίος το έδινε δωρεάν από το myspace του από το καλοκαίρι του 08. Το θυμήθηκα στον σκληρό μετά από το σχετικό θόρυβο. Δεν ήμουν ποτέ φαν των παραπάνω σειρών και δεν μπορώ να αναγνωρίσω τα σάμπλς. Είναι ένα χιπ χοπ που ακούγεται πολύ πειραματικό. 26 τράκς, ένα για κάθε γράμμα της αγγλικής αλφάβητου, κάποια από τα οποία είναι κίλλερς. Αυτό είναι ένα καλό λινκ-πέρα από το τρέχον που σέρνεται. Durlin Lurt-HIM JENSON

ODDSAC

53 λεπτά οπτικοακουστικής εμπειρίας από τους άνιμαλ κολλέκτιβ και τον ντάννυ περέζ / έκανε πρεμιέρα πριν λίγες μέρες στο sundance festival 2010 / το τρέϊλερ προδιαθέτει σε μεγάλες προσδοκίες / πότε θα προβληθεί εδώ;

καλό μήνα

inbox : BIG FAT HIPS [ by Gizmo]

BIG FAT HIPS

Μικρά παιδάκια στην Ινδοκίνα πεθαίνουν

Για να φτιαχτεί το cd του Larry Gus

Μικρά παιδάκια στην Σινγκαπούρη

Πληρώνονται 4 cents για το cd του Sister Overdrive

Μικρά παιδάκια στην Αθήνα ακούνε το cd του Blend

Και σφάζουν την μάνα τους

Και εγώ δεν βρίσκω σουβέρ για τον καφέ μου

Δεν βρίσκω τζιβάνα για τον μπάφο μου

Δεν βρίσκω τον πρώτο δίσκο των Tangerine Dream σε βινύλιο

Δεν βρίσκω τον λόγο να ζούν οι παρουσιαστές του MTV

Δεν βρίσκω λίγη υπομονή για να κρατηθώ και να μην φωνάξω «ατάλαντος hipsteρας» κάθε φορά που βλέπω την έκφραση

“Γνωστός remixer” σε στήλη του clubbing

Ο Stockhausen πέθανε για τις δικές σου αμαρτίες

Αλλά εύχομαι να πεθαίνει ο Ku για τις δικές μου αμαρτίες

Εγκαταλείπω την ποίηση δεν σημαίνει προδοσία

Σημαίνει post bulleting στο μυαλό του Φράγκου με τίτλο Animal Collective

OR SHUT THE FUCK UP

Σημαίνει βιά στην βια της disco-εξουσίας

Σημαίνει ποδήλατο με cd Manu Chao σαν δώρο της Ελεθεροτυπίας

Σαν βγεις στο πηγαιμό προς την Φιλοθεή

Να εύχεσαι μην πέσεις στο κατώφλι της d.a.n.a.e t.s.e.k.o.u.r.a

Μην φάς το ωμό μπρόκολο

Μην δοκιμάσεις την γλυκιά βρώμη

Μην προτιμήσεις το χυμο καρότο

Η Αμερική σε περιμένει

Starbucks

Mc Donalds

Mocca Frappucino Grande παρακαλώ και γαμώ την μάνα σας

Πρέζα

Τυφλωμένα σκυλιά στους δρόμους

Μη γαμάς

Δες την τελευταία σελίδα της Lifo

Μην ακους

Άκου Ku

Mην νιώθεις

Φάε σκατά

Μην ενθουσιάζεσαι

Δεν είναι της μόδας

Mην αγοράζεις ρούχα

Τα πήρε όλα η Sugah Spank

Μην στέλνεις δελτίο τύπου για party

Θα το βιάσει ο Διοσκουρίδης

Μην βγαίνεις έξω

Έχει ποδηλατοδρομία

Εγκαταλείπω την ποίηση δεν σημαίνει προδοσία

Σημαίνει σκατά/μουνί/βυζί/Χριστός

Τάσος Γαλανός aka Gizmo
www.myspace.com/a_formal
muadib187.blogspot.com

[ Gizmo ευχαριστώ για την τιμή να δημοσιεύσω στο μπλογγ το καινούργιο σου ποίημα. Περιμένω να το τιμήσεις και με άλλα ποιήματα αλλά και με τα μοναδικά σου κείμενα. Sincerely yours.]

`

γιογκα
μεγκαφαουνα

Αυτό ήταν το hypnagogic-metal-psychedelic... μάστερπισ που προσπαθούσα να αναρτήσω.
Την περασμένη τετάρτη 27 [ σήμερα είναι δευτέρα 1] ενώ άκουγα τον plughead στον poplie το πισι έκανε ένα ήχο σαν σειρήνα και έκλεισε οριστικά. Η τάρτα λεμόνι ψηνόταν για το βραδυνό ντίνερ αλλά δεν πρόλαβα ποτέ να προσκαλέσω τον gizmo και τον .flp [ σόρρυ γκάϊζ, όλα τα τηλέφωνα τα έχω στο πισι]. Το δείπνο κανονίστηκε τελευταία στιγμή-ήταν μέρα που μπορούσε ο μεσιέ. Από την περσυνή σύνθεση του m.hulot's c-box δείπνου at helmet's έλειπαν επίσης οι acte vide [και ο crooked]. Είχαν προστεθεί όμως ο jazra, ο άγγελος κυρίου και η misirlou oubliez. Σταθερές παρουσίες ο moikai, η kolk, ο man και ο and. Το φλουρί το κέρδισε ο manand [ πέρυσι το είχε κερδίσει ο m.h.]. Ήταν ένα δείπνο που αναβαλλόταν διαρκώς, οπότε έπρεπε τουλάχιστον να πάρει τον επετειακό χαρακτήρα της κοπής πίτας.
Όσο και αν λέει, ο φίλος που το λέει, ότι κάθε τρίτο ποστ γλύφω τον ιλό -που τον έχω κάνει θεό- και γι αυτό με έχει βάλει στις αρχές του λινκ λιστ του, για μένα ο μεσσιέ είναι μοναδικός. Πέρα από το μπλογγ του τον συναντώ για λίγες στιγμές σε διάφορα ιβέντς. Το "αυτό δεν το ξέρει ούτε ο ιλό" δεν ισχύει. Ξέρει τα πάντα. Επίσης στην σιμποξ κολλεκτίβα είναι όλοι τους γκουρού. Το μουσικό name dropping είναι ανελέητο [αν και στο φετινό ντίνερ μπόρεσα να τους παρακολουθήσω καλύτερα στα μουσικά].
Από το ίντερνετ τελικά δεν ανέπτυξα μόνο νέα κοινωνικότητα. Είναι πια η μουσική μου πύλη και το νέο μέσο μου στην πραγματικότητα. Αντίο παλιέ κόσμε-και παλιόκοσμε. Αυτό το πενταήμερο χωρίς ίντερνετ ένιωθα να ζω ένα σύγχρονο κωσταλέξι.
[Επίσης διαπίστωσα ότι τα δείπνα στο σπίτι είναι ο καλύτερος τρόπος να βρίσκεσαι με ανθρώπους. Όπως και ότι θέλω να οργανώσω μερικά ακόμα δείπνα. Να δω πότε...]

το κήρυγμα της κυριακής από τον Λάρυ Γγάς.

Το πισί μου έκανε κορδελάκια χθες. Όλα τα μηχανήματά μου τις τελευταίες μέρες. 21.30 παρασκευή βράδυ το αμάξι δεν παίρνει μπρος για το Bios. Χαλιέμαι απίστευτα γιατί ξέρω ότι έχει ηλεκτρολογικό πρόβλημα, προσωρινά διορθωμένο, και μάλλον ήρθε η στιγμή για να τα σκάσω [από αυτά που δεν έχω]. Να πάμε να μην πάμε, μήπως αργήσουμε και χάσουμε το μισό, τελικά αφού επέμενε η στ. βρήκαμε ταξί και πήγαμε. Το κονσέρτο ξεκίνησε με μία ώρα καθυστέρηση. Και η εμπειρία ήταν πολύ μέτρια-για το δικό μου μέσο μουσικό αυτί τουλάχιστον γιατί η γεμάτη αίθουσα στο τέλος χειροκρότησε ενθουσιασμένη. Ως Vladislav delay μου αρέσει, ως Luomo καθόλου. Πήγαινα κάπως επιφυλακτικά αλλά με μεγάλες προσδοκίες. Κάποιες στιγμές κατάφερα να μπω στο αχρονικό ταξίδι του κουαρτέτου. Αλλά αυτό το ημι-improvisation που επιχείρησαν μου φάνηκε τελικά πολύ προσχεδιασμένο και ημιτελές. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν τα 15 ευρώ[επί 2] που δεν έπιασαν τόπο και τα 15 ευρώ ταξί[αλέ γετούγ]. Το παραμύθι στο τρίτο ήταν επίσης απογοητευτικό. Για την ακρίβεια η κινέζικη μουσική, που συνόδευε την αφήγηση της άννας σακαλή για τον μικρό τσεν και το μαγικό ύφασμα, ήταν πολύ εκνευριστική με αυτές τις νότες από το έγχορδο που πάλονται μέχρι να σβήσουν.
Το σάββατο χάθηκε πάλι άδοξα. Κατάφερα να βρω τον κ.σπύρο τον ηλεκτρολόγο. Θα ερχόταν στις 17.30 οπότε στο 3ωρο που μεσολαβούσε κατεβήκαμε με ένα φίλο για καφέ στο κέντρο. Δεν ήθελε να πάμε στο Bios [που είχε και το meet market] οπότε περιπλανηθήκαμε στου ψυρρή [όπου με κουτσούλισε και η πρώτη δεκαοχτούρα για φέτος]. Διαπίστωσα ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεις ένα καλό καφέ. Η γειτονιά μου αρέσει που έκατσε στα κυβικά της και προσπαθεί να βρει μία πιο ουσιαστική ταυτότητα. Με απογοήτευσε η αρχιτεκτονική προσέγγιση των παρεμβάσεων-που θυμίζει ξεπατικούρα από τεύχη του γουόλπέϊπερ του ενενήντα-με αποκορύφωμα το έκτρωμα του ασλάνη. Αφού ήπιαμε μία σοκολάτα στα γρήγορα με γύρισε στο ραντεβού με τον κ.σπύρο. Τελικά στις 19.00 ο κ. σπύρος μου ανακοίνωσε πως το αμάξι είχε μείνει από βενζίνη [...]. Αποφασίσαμε με τη στ. να δούμε ταινία στο ντιβιντί. Το ντιβιντί-σιντί-εμπιθρί-...-πλέϊρερ τα έπαιξε [και το μινι χάϊ φάϊ είναι για σέρβισ]. Έτσι κάναμε λίγο ζάπινγκ στην τιβι-μετά από μήνες-και η τηλεοπτική κατάθλιψη μας οδήγησε στο κρεβάτι να ακούμε κλασσική στο τρίτο από το κινητό, και διαβάζοντας-εγώ το φαντασιακό σημαίνον: ψυχανάλυση και σινεμά του Κριστιάν Μέτζ και η στ. το Μαράν Αθά του Θωμά Ψύρρα.
Την κυριακή τα έπαιξε το πισί. Η ανάρτηση για τον λάρυ γκας έμεινε στη μέση, μόνο με το νέο βίντεό του. Μία πρόσκληση για γεύμα στου βυρίνη μας έβγαλε από το σπίτι και μας οδήγησε ξανά στο σπίτι από το σπασομπάκιασμα. Μετά από 3ωρη σιέστα ετοιμαστήκαμε να πάμε στο ειδεχθές μωλ-εκεί έκλεισε η παρέα να δούμε το άβαταρ. Αυτό που έμεινε από τα 30 ευρώ της ταινίας [12 το εισιτήριο-επί δυο , 3 το αναψυκτικό, 3 το παρκινγκ] ήταν τα 3D γυαλιά που θα καταλήξουν στα σκουπίδια. Έτσι έκλεισε και η κυριακή αφήνοντάς μου ένα τεράστιο κενό.
Σήμερα σκέφτηκα πως τελικά η αιτία για αυτή την αίσθηση του χαμένου ήταν ένα όνειρο που είδα και η ερμηνεία που έδωσα. Αν και δεν είχε να κάνει με την πρωταρχική σκηνή, ήταν πυρηνικό. Με αυτή την γεύση του πικρού ακούω από το πρωί το νέο των ωτέχρ και τακτοποιώ στο σπίτι τα προσωπικά μου πράγματα. Αύριο θα έρθει πρώτη φορά στο σπίτι η Εσθήρ-αποφασίσαμε να πάρουμε μία κυρία να βοηθάει στην καθαριότητα. Στο γραφείο μου έχει πέσει βόμβα οπότε πρέπει να ξεσκαρτάρω. Επίσης θα πάω το απόγευμα τα ρούχα που έχουμε μαζέψει στην ψυχιατρική κλινική του σωτηρία [όλες οι ψυχιατρικές κλινικές έχουν ανάγκη ρουχισμό για τους ασθενείς] και θα επισκεφτώ την γιαγιά μου στο πατρικό μετά από μία βδομάδα [είμαι ο μόνος άνθρωπος που έχει]. Χαίρομαι για το δείπνο της τετάρτης στο σπίτι. Θα είναι νέοι αγαπημένοι φίλοι που θα βρεθούμε μαζί μετά από καιρό. [Θα κόψουμε και βασιλόπιτα-την πρώτη που θα κόψουμε στο σπίτι].
Έχει νόημα ύπαρξης αυτή η ανάρτηση; Όχι [πέρα από το βίντεο του λάρυ γκας και το λινκ των ωτεχρ που έχει διαρρεύσει παντού].
Is Ignorance A Bliss?

υ.γ. ο φίλος gutted μας ενημερώνει ότι το λινκ ωτέχρ είναι μούφα / δύο μήνες πριν την επίσημη κυκλοφορία ήταν πολύ για να ναι αληθινό / πάντως ότι και αν είναι, είναι καλό. Is Ignorance A Bliss?

απόψε στο Bios

τα νερά βαθαίνουν με το κουαρτέτο του βλάντισλαβ ντιλέϊ. Στο Wire οι μοντέρνες συνθέσεις του κουαρτέτου θα έμπαιναν στν κατηγορία outer limits. Μία δυνητική προσέγγιση της τζαζ από ένα ηλεκτρονικό μέλλον. Ο βλάντισλαβ ντιλέι είναι ταλαντούχος ηλεκτρονικός μουσικός και ντράμμερ από τη φινλανδία με πολλά ονόματα για τα αντίστοιχα πρότζεκτ του. Το τελευταίο του άλμπουμ με αυτό το όνομα ήταν το τούμμαα [από το οποίο και το άνωθεν βίντεο]. Στο κουαρτέτο συμμετέχουν ο γνωστός από τους πανσόνικ, επίσης φινλανδός, μίκα βάϊνιο και οι ντέρεκ σίρλεϋ και λούτσιο καπέσε[που δεν γνωρίζω]. Το κουαρτέτο εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ελλάδα και δεν θέλω να χάσω την εμπειρία. είσοδος 15 ευρώ. [ και μετά για ξεχαρμάνιασμα στο μπροστά χώρο του Bios μουσική από την ομάδα improvise. ΖΟΥΠΑ παρασκευή.]

εξέψιοναλ

Το τελευταίο που άκουσα για σήμερα ήταν το ρέζιντενσ των εξέπτερ. Μετά από πολύ χορευτική χαζοχαρουμενιά των τελευταίων ημερών για την ανεύρεση νιού στάφ, με αυτό ίσιωσα λίγο. Ηλεκτρονικοψυχοντρονιές άκρως επιβλητικές. Πολύ καλύτερο από το περσινό τους Μπλάκ Μπίτσ. ΧΑΪΛΥ ΡΙΚΟΜΕΝΤΙΝΤ.
υ.γ. ευχαριστούμε τον plughead για το λινκ του άλμπουμ των εξέπτερ του 2003 κα .