Τον άκουγα λίγο καιρό τώρα στο μπάντκαμπ μέχρι που βρήκα λινκ [τον ψάρεψα στο αγαπημένο μου μπλογγ χιπ ντροπ]. Oι κριτικές που διάβασα την έχουν ακούσει με τη πάρτη του και στη μουσική του ακούνε κουλές αναφορές. Εγώ ακούω τα πιο αρρωστημένα φετινά μπιτσ. Μία έκπληξη της χρονιάς. [το πρώτο του-Μπακ οφ μαν, αϊμ α σάϊεντιστ- μας το δίνει δωρεάν από το μπαντκαμπ / πολύ καλό και το τελευταίο μιξ του στο σάουντκλάουντ]
Ο φουλγκεάνσ με μουστάκι, γυαλί και λιγδωμένο μαλλί γίνεται πίτερ ντίτζιταλ όρκεστρα. Το λόκαλ χίροου ιπί είναι γουόνκι μπέϊςς φάνκυ για να ιδρώσεις το σαββατόβραδο στο παρίσι. [κλικ στο άρτγουερκ].
αυτοσχεδιασμός κίνηση και ήχος Γιατί αυτοσχεδιασμός; έχει σημασία; γιατί μουσική με χορό; γιατί δεν αποφασίζουν; γιατί δεν ξέρουν; γνωρίζονται; κι εγώ τι κάνω εδώ; και ούτω καθεξής.
Η βραδιά περιλαμβάνει 2 μέρη: Ένα ντουέτο, Μαργαρίτα Παπάζογλου και Benjamin Weidekamp. Ένα σεξτέτο, Γιάννης Κοτσώνης (ηλεκτρονικά), Δήμητρα Λαζαρίδου-Χατζηγώγα (zither), Benjamin Weidekamp (κλαρινέτο) Όλια Λυδάκη, Νικολέττα Ξεναρίου, Μαργαρίτα Παπάζογλου (χορός).
Δε με συνεπήρε το δέαρ ιζ λαβ ιν γιου του φορ τετ γιατί δεν είμαι καθόλου σε αυτή τη διάθεση ανοιξιάτικης πολυρυθμικότητας της ντόμινο ρέκορντζ. Μου φάνηκε όμως καλό. Μου έφερε στο μυαλό ξέφρενες νύχτες στο X της Λένορμαν. Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό είναι καλό τελικά, γιατί τότε ήταν νάϊντιζ [τι θυμήθηκα το πουρότεκνο;]. Αυτό είναι το προμόσιοναλ μιξ.
Δυστυχώς σε 2 ώρες φεύγω για 3ήμερο. Εργασίας. Εξ ου το δυστυχώς και γιατί επιπροσθέτως θα χάσω πολύ ωραία ιβέντς πολλά από τα οποία έχουν κατά τύχη κάποιου είδους γερμανική συμμετοχή. Όπερα της πεντάρας, από το Berliner Ensemble σε σκηνοθεσία Robert Wilson, στο Παλλάς / τον βερολινέζο Alva Nolto με Φλώρο Φλωρίδη και Spyweirdos στο SIX D.O.G.S. / το 4o Berlin Porn Festival In Athens στο gagarin /
Επίσης θα χάσω την βραδυά της Cast-a-blast με την πρώτη εμφάνιση του larry gus σήμερα, και Bernard Fevre αύριο στο Bios.
Έχω ήδη αργήσει οπότε κλείνω με ένα άλλο ωραίο πόστερ της όπερας της πεντάρας. Στην εκδοχή του Robert Wilson μουσικά εκτός το ορίτζιναλ του Κurt Weill χρησιμοποιεί κομμάτια από το Ματωμένο Χρήμα του Τομ Γουέϊτς του 2002. ΚΑΛΟ ΠΣΚ ΑΘΗΝΑ.
Σήμερα στη The Breeder είναι τα εγκαίνια της έκθεσης του φωτογράφου Ryan McGinley με τίτλο Crooked Aisles. Έχει έργα από 3 ενότητες. Την τελευταία του "Moonmilk", την γνωστή-και πιο αγαπημένη μου-road trips και ασπρόμαυρα πορτραίτα. Αυτό τον μήνα έκανε επίσης το σκηνοθετικό του ντεμπούτο για την συλλογή άνοιξη/καλοκαίρι 2010 της Pringle Of Scotland με πρωταγωνίστρια την-άλλη εμμονή μου-Tilda Swinton. Παράξενη βέβαια αυτή η καριερίστικη στροφήτουRyan "από τα αλώνια στα σαλόνια"[εκτός αν το κίνητρό του ήταν "η εκδίκηση της περήφανης Σκωτίας"].Μήπως για να πάω να φορέσω και εγώ το κασμιρένιο πουλόβερ μου pringle; Ή μάλλον το αγαπημένο μου john smedley και τα custom made χειροποίητα παπούτσια μου dries van noten;[όλα απομεινάρια της ματαιόδοξης εποχής μου]. Ίσως ταιριάζει καλύτερα μία τέτοια εμφάνιση με το ύψος των τιμών των έργων του[έχω μεγάλη περιέργεια να τις μάθω] και την γελειωδώς empty of substance αθηναϊκή τρεντουριά[δεν έχω καμία όρεξη να δω]. Από την άλλη βέβαια θα είμαι από το πρωί στους λασπωμένους δρόμους της αθήνας και θα πάω κατευθείαν. Έτσι θα ταιριάζω περισσότερο με τoν λαϊκό λεβέντη που πάει να γαμήσει στα μπουρδέλα της ιάσωνος [δεν είναι πια τραγικά πασέ οι γκαλερί που επιλέγουν τους δρόμους με οίκους ανοχής;-εκτός αν αυτή η σημειολογία για τον ρόλο των γκαλερί είναι επιθυμητή ή το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι η έξαψη της γειτονιάς και όχι των έργων τους]. Όπως και ναχει δεν μπορώ να μην ηδονοβλέψω από κοντά τις φωτό με την "αλά γαλάζια λίμνη των naughts" αθωότητα, στις φυσικές, μεγάλες, διαστάσεις τους και δεν μπορώ να χάσω την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά και να μιλήσω με τον Ryan McGinley.
υ.γ. Αρπαχτή στην Αθήνα η έκθεση του Ryan McGinley στην The Breeder; Το κασμίρ αποδείχθηκε συνθετικό. Εικαστικά, τα συγκεκριμένα έργα που παρουσιάζονται δεν έχουν κανένα εικαστικό ενδιαφέρον. Μου θυμίζουν φωτογραφική σπουδή φοιτητών της ασκτ για να περάσουν το πρώτο έτος. Που με το ζόρι και χαριστικά παίρνουν τη βάση. Προφανώς έφερε στην Αθήνα τα απομεινάρια του, αν κρίνω γενικά από δουλειές του. Στην road trips σειρά αξίζει η φωτό στην αρχή της ανάρτησης και άλλη μία, τα ασπρόμαυρα πορτραίτα εντελώς ανούσια και η Moonmilk κουνημένη στο τίποτα. Σε κανένα έργο δεν είχε νόημα να κάτσω περισσότερο από όσο διαρκεί μία ματιά. Συν του ότι έπρεπε να διασχίσω το γνωστό κενό κοινό. Τα πάντα ήταν τόσο από το εφήμερο των νάϊντιζ όσο η κατρακύλα δεν έχει σταματημό. Στο καλλιτέχνη δεν μίλησα γιατί το μόνο που θα είχα να του πω είναι αυτά που γράφω. Στεκόταν βέβαια με εκείνο το σνομπ ύφος που χρησιμοποιεί κάποιος για να κουκουλώσει την αμηχανία της συνειδητότητάς του. [Μετά πήγα στο Bios όπου είχα ευχάριστα νέα. Θα επιμεληθώ στην ταινιοθήκη του μία μηνιαία προβολή ταινιών εξειδικευμένου ενδιαφέροντος. Περισσότερα σύντομα...]
.Κλικάροντας την 1η φωτό κατεβάζεις το compilation στο οποίο ο γεροκόλυκος Αργύρης Ζήλος βάζει 4/5 και αναφέρει "Ωραίο κόλπο: στη west side, στο 1ο cd, στριμόκωλοι μα διεξοδικοί ροκ αρτίστες (Agitation Free, Nico, Amon Duul II, Neu, Cluster, Malaria, Nina Hagen, The Young Gods...) και στην east side, στο 2ο cd, βιομηχανική σήψη με 50% αυξημένες πιθανότητες εργατοαισθητικού ατυχήματος (Can, Einsturzende Neubauten, Faust, Die Todliche Doris, Harmonia, MDK, Die Krupps...). Λειτουργεί όμως! (Ankh)." [Προσκυνώ το μεγαλείο του λόγου σας κ. Αργύρη Ζήλο. Για 20 χρόνια οι επιλογές σας ήταν η πυξίδα μου. Και όποτε έχω ευκαιρία σας ακούω στο VMradio. Σας ευχαριστώ.] .Κλικάροντας την 2η φωτό κατεβάζεις τη διαρροή του ερχόμενου των χοτ τσιπ και το ακούς όσο ετοιμάζεσαι για το reunion party των συμμαθητών από το νηπιαγωγείο.
με το παλαιό ημερολόγιο είναι ακόμα γιορτές / νομίζω / αυτή η δικαιολογία με ανακούφισε λίγο / γιατί το εορταστικό μου κάψιμο συνεχίζεται ακόμα / και ακόμα δεν έχω κάνει ούτε τα μισά από αυτά που θέλω / και από αυτά που πρέπει /
[ το περασμένο σκ από ένα στάρμπακς μίας άλλης πόλης πήρα αυτό με 6,95 ευρώ / ευτυχώς βρήκα άπειρα[!] λινκς και δεν χρειάστηκε να το ριπάρω / jazz chill out ]
Mετά την πάσα του δε πλάκχεντ, για μένα δισκογραφικά το 2009, σε αυτό που λέμε σύγχρονη "ελληνική" μουσική [ελληνικός στίχος, ελληνικές μουσικές αναφορές, κάτι που νε εμπεριέχει το ελληνικό τέλος πάντων] μετά τον Αλέξανδρο Βούλγαρη aka The Boy, το χάος. Συνεχίζοντας ελληνικά κατά μία έννοια, ο Ευάγγελος Α. Παυλόγιαννης aka SNuffy, είναι από το Σικάγο. Όπως μας λέει και ο τίμος από τους Velayat faqih στο cbox, τον είδα και γω σήμερα στο αγαπημένο μου αμερικάνικο μπλογγ we did it collective. H σατανική σύμπτωση είναι ότι πριν κανα 3μηνο ένας φίλος της διασποράς του Σικάγου μου έλεγε γι αυτόν... Μας δίνει 2 τρακς ενόψει του νέου του Ep από τα οποία το Betttzzzooo γαμεί [για ευκολία κατεβάστε τα από το λινκ στο τέλος της ανάρτησης] Αυτό που σκοτώνει όμως είναι το cowlick που το ακούμε στο myspace του. Beats. SNuffy Mural & Betttzzzooo
"If you are going to download my music at least share it with as many people possible! Spread the word so I can tour and continue to make music otherwise you will only get one or two albums to download and then I’ll have to go do construction to provide for my family because you wont contribute to my musical career. Spreading word on my music will help me continue to do it! put it in your mixtapes, blog, home videos, myspace, t-shirts, magazines, ipods, playlists, mp3 oakley sunglasses, etc.etc…" Isaiah Toothtaker
Ο Ησαίας τα λέει όλα σε μία παράγραφο για το νέο τοπίο στη μουσική. Τα άλμπουμς είναι τα νέα πρίβιου φλάϊερς για τα λάϊβ. Η θέση του μουσικού είναι στη σκηνή. Και από τη σκηνή θα ζήσει. Όπως ανέκαθεν. [ Επίσης λέει για γυαλιά ηλίου oakley που παίζουν mp3[!]. Έχω μείνει πίσω σε γκάτζετς-τα θέλω για την παραλία.]. Γιαυτό και το YIGGY μας το δίνει δωρεάν από το myspace του. Οι κριτικές λένε πως το bass, στα λάϊβ του ησαία, σκοτώνει-έκανε σαπόρτ στο τελευταίο τουρ του MURS. Το YIGGY μουσικά δεν με σβόλωσε-μου άρεσαν 5 από τα 14 τρακς. Έχει δυνατό μπάσσο μεν, αλλά είναι ραπ. Που σημαίνει ότι τα λόγια είναι ουσιαστικά η δύναμή του [Μετά τους μπίστι μπόυς δεν έχω ακούσει κάποιο ασπρουλιάρικο ραπ που να μου λέει κάτι μουσικά-μου ακούγονται όλα παρόμοια. Εκτός από τους FOOD FOR ANIMALS.].
Στον Isaiah Toothtaker μου αρέσει πολύ η post-seventies αισθητική, που είναι όλη δική του δημιουργήμα, και η μοναδική περσόνα του. Είναι 27 χρονών από την Tuscon της Arizona. Από τα 6 του άκουγε πάνκ και γύρω στην εφηβεία άρχισαν οι χιπ χοπ επιρροές[στο μάϊσπέϊσ μπλόγγ, του που είναι το πιο ωραίο μάϊσπέισ μπλογγ που έχω δει, δείχνει ότι είναι φαν του Daniel Higgs κάτι που του δίνει μουσικά πλας στην εκτίμησή μου]. Επίσης στην εφηβεία άρχισε η διαλεκτική του με το τατουάζ. Είναι με τη γυναίκα του 11 χρόνια και έχουν δίδυμα: "My advice is to never hold anyone to unrealistic standards or expect perfection from your mate. Their problems and imperfections will strengthen perspective of your own position and mature your patience. If you love someone truly there is nothing absolute ever. There will never be a limit for love and you will compromise and adjust constantly." Πολύ φιλοσοφημένος ο Ησαϊας. Γνώρισε τον Murs στην Αριζόνα. Έκτοτε είναι κολλητοί. Το πρώτο του άλμπουμ ήταν το 2008 κάτω από την ομπρέλα του Murs με τίτλο Murs 3:16 Presents Isaiah. Ο Ησαίας έχει στην Αριζόνα ένα κέντρο τατουάζ, το staring without caring. I LIKE THIS GUY. ISAIAH TOOTHTAKER YIGGY
το λινκ διέρρευσε το σάββατο το βράδυ / το πρώτο τρακ λιστ ήταν λίγο μπερδεμένο / τελικά αποκαταστάθηκε / διάβασα σήμερα στο μπολάτσας ότι το ριπ είναι από το μάϊσπέϊσ τους / δεν ξέρω αν είναι έτσι γιατί αυτό που έχω εγώ ακούγεται μια χαρά / σπλασ χάπι ερωτικές καψούρες μες στο χειμώνα / ταιριάζει με τη λιακάδα της χειμωνιάτικης άνοιξης / κόντρα
Σήμερα που μπήκα στο BRAINFEEDER, το site της LA hip hop κολλεκτίβας των FlyLO, Daedelus, Gaslamp Killer, ..., είδα το χριστουγεννιάτικο δώρο του FlyLo. Γιορτάζει τα 10 χρόνια του στη μουσική με αυτό το μιξ με άγνωστο παλιό και νεότερο υλικό του, που το ανέθεσε στον GLK και μας το δίνει δωρεάν. Επίσης ανακοινώνει το νέο του άλμπουμ Cosmogramma, που θα κυκλοφορήσει στις 20 Απριλίου από την Warp. Ο FlyLo θα κάνει live στο BIOS. Stay Tuned..[για να το κάνετε ντάουνλόντ, δεξί κλικ στο σύνδεσμο και σέϊβ ας-πάντως μην περιμένετε να ακούσετε τον FlyLo του Los Angeles].
Η πρώτη ανάρτηση της χρονιάς είναι 2 αντικείμενα του πόθου μου για το 2010. Το πρώτο είναι το micro luggage. Θα κυκλοφορήσει διεθνώς τον Μάϊο [είμαι πρώτος στη λίστα προτεραιότητας του έλληνα αντιπρόσωπου.] Η κορυφαία ελβετική εταιρεία παραγωγής scooter, Micro Mobility Systems AG, σε ένα μοντέλο scooter προσάρμοσε μία βαλίτσα 25 L samsonite. Έτσι έχεις μία backpack βαλίτσα-trolley που αν θες γίνεται και scooter. Το πλάνο μου για το καλοκαίρι είναι-αν όλα πάνε κατευχήν-2 μήνες στην ευρώπη. Το μόνο που θα χρειαστεί να έχω μαζί μου είναι το micro luggage. Η τιμή του δεν έχει καθοριστεί ακόμα αλλά ελπίζω να είναι κοντά σε αυτή που υπολογίζεται από τα σχετικά φόρουμ, δηλαδή περίπου 200 ευρώ. Το δεύτερο πράγμα που θέλω είναι ένα record player-που θα χτίσει σταδιακά ένα καλό ηχοσύστημα. Προς το παρόν θα χρησιμοποιήσω τον παλιό καλό ενισχυτή philips που βρίσκεται στο πατάρι. Το πικαπ philips πετάχτηκε πριν 20 χρόνια. Λέω να αγοράσω από το vinyl microstore το record player project που είναι ότι πιο κοντά στο θρυλικό ΜΚ2. 180 ευρώ.
Το πρώτο e-μουσικό δώρο της χρονιάς μου το έκανε η Ghost Box. Μου έστειλε τα 2 καινούργια τρακς του Roj. Mπορεί να τα πάρει κάποιος αν γραφεί στη mailing list της GhostBox, ή εδώ. Το δεύτερο τρακ, ο δρόμος του αλατιού, δεν ξέρω τι λέει, γιατί η απαγγελία είναι στα γερμανικά, είναι όμως άκρως επιβλητικό. THANK YOU GHOST BOX.
Μετά τη συλλογή Summertime Showcase, η ουασιγκτονική Underwater Peoples έφτιαξε το Winter Review. Ένα preview από την αφρόκρεμα της υπέροχης νέας αμερικάνικης ψυχεδελικής ποπ. Julian Lynch / Pill Wonder / Ducktails / Fluffy Lumbers / Big Troubles / Andrew Cedermark / Frat Dad / Dana Jewell / Air Waves / Family Portrait / Alex Bleeker / Mountain Man / Real Estate / Rainbow Bridge / Liam the Younger UP WINTER REVIEW
μόλις μπήκα σπίτι από το 4ήμερο στα τρίκαλα [τρικάλων] / στο ίνμποξ μούρθε αυτό / ειδική έκδοση για την ιαπωνία / τώρα ακούω ένα ντιριντάχτα ανατολίτικο / εμετός / και ξεκινάει δυνατά ρε γαμώτο / ξενέρωσα / κλίκ στην εικόνα. [ευχαριστούμε Μ.] Tελικά η αιτία για την ανατολίτικη εμμονή του Γουίλ δεν ήταν τα λάϊβ στην Αθήνα αλλά η φάϊντερς κίπερς που του ανέθεσε να κάνει το μιξ όλ κίλλερ με την ολοκλήρωση των είκοσι πρώτων κυκλοφοριών της εταιρίας-ανάμεσα στις οποίες πολλά ανατολίτικα βίντατζ. Αυτό το σιντι το άκουσα πολύ στα τρίκαλα. Ίσως γιατί έδενε με τη θέα στο διπλανό τζαμί από το διαμέρισμα που έμενα, παρόχθια του ληθαίου-και γιατί το ηχοσύστημα ήταν εξαιρετικό. [κλικ στην φωτό]
["ουράνιο" πορτραίτο του Γιάσου από τον βίζιονερυ καλλιτέχνη Έριαλ Άλι] Αν και γράφεται ΙΑSΟS-με αρχαία ελληνική γραμματοσειρά- ο ίδιος το προφέρει ΓΙΑΣΟΣ [που εντωμεταξύ είναι μία πόλη στα τουρκικά παράλια]. Ο Γιάσος είναι Ο ΠΑΤΕΡΑΣ THS NEW AGE ΜΟΥΣΙΚΗΣ. Στα χρόνια του internet ο Γιάσος κάνει δυναμικό comeback. Κυρίως λόγω των πιτσιρικάδων μουσικών στην αμερική που τον ανακαλύπτουν με όλο αυτό το Hypnagogic pop κίνημα. Αλλά και γιατί με την πρόσφατη εμφάνισή του στα κοινωνικά δίκτυα του internet ανακαλύπτεται από νέο κοινό. Στην ελλάδα είναι άγνωστος. Φαντάζομαι το εγχώριο new age κοινό-που είναι πολυπληθές- θα τον γνωρίζει. Όσους γνωστούς μου όμως ρώτησα δεν τον γνωρίζουν. Που σημαίνει ότι ούτε καν οι τρας εκπομπές δεν τον ξέρουν δεδομένου ότι είναι πολύ ενήμερες με την new age θεματολογία.
Ο Γιάσος γεννήθηκε το 1947 στην ελλάδα και τεσσάρων χρονών μετανάστευσε με τους γονείς του στην Αμερική. Από μικρός μελετούσε πιάνο και φλάουτο. Είκοσι χρονών ανακάλυψε έκπληκτος ότι άρχισε να "ακούει" στο μυαλό του ξαφνικά ένα νέο είδος μουσικής που την βάπτισε "paradise music". Το 1968 μόλις αποφοίτησε από το τμήμα ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου Cornell μετακόμισε στην Καλιφόρνια και αποφάσισε να αφιερωθεί στην "ουράνια μουσική". Εδώ είναι ένα πολύ κρίσιμο σημείο στην new age μουσική κοινότητα. Πολλοί καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων ο Vangelis-το ακίνητο του οποίου κρύβει τη θέα στο νέο μουσείο της ακρόπολης- και ο Yiannis-ο καλαματιανός άντρας της Λίντα ΚΡΥΣΤΛ Έβανς-αρνούνται να αναφέρονται με αυτό τον όρο στη μουσική τους για να πάρουν αποστάσεις από την κοσμοθεωρία και το λάϊφστάϊλ του new age κινήματος που ούτως ή άλλως δεν ανήκουν. Ο Γιάσος αντίθετα είναι ψυχή τε και σώματι χωμένος. Έτσι η μουσική του αναπόφευκτα έμεινε πολύ περισσότερο μέσα στους κόλπους αυτής της στρατευμένης κοινότητας. Εξάλλου και ο ίδιος θεωρεί ότι η μουσική του μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να συνδεθούν με τα ουράνια βασίλεια της ύπαρξης. Παρεπιμπτόντως το 1989 το τμήμα ψυχολογίας του Πλύμουθ Κόλλετζ του Νιού Χαμσάϊρ έκανε μία έρευνα με άτομα που είχαν τη γνωστή "near death experience". Αποκαλύφθηκε πως η μουσική που άκουγαν σε αυτή την εμπειρία, έμοιαζε περισσότερο απόλα με την μουσική του Γιάσου. Το 1975 κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ, ιντερνταϊμένσιοναλ μιούζικ και το 1978 το αντζέλικ μιούζικ. Αυτό που μου αρέσει πολύ είναι η κασσέττα του 1987τζούελντ σπέϊσ. [Αυτά κατάφερα να βρω.] Η μουσική του έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά εταιρικά πρότζεκτς, μεταξύ των οποίων της NASA και της Hewlett-Packard. Το 1982 έφτιαξε το κρύσταλ βίντεο, ΤΟ ΠΡΩΤΟ NEW AGE VIDEO που έγινε ποτέ και κέρδισε αρκετά βραβεία. Ο Γιάσος είναι στην ονομαστική λίστα καλλιτεχνών του ΝΜΕ, στο γουικιπίντια, στο μάϊσπέϊσ, φέϊσμπουκ... Το site του είναι το απόλυτο χάσιμο. Μεταξύ καλτ και κιτς-έχοντας όμως μοναδική αυθεντικότητα- μπορεί κάποιος να δει όλο το φάσμα του new age. Από το θεραπευτικό γουόλπέϊπερ για το πισι μέχρι το να παραγγείλει ουράνιο πορτραίτο [$200]. Από το γιουτιουμπ τσάνελ του, που έχει ζωή δέκα μηνών, διαλέγω την εύθυμη στιγμή της σπιριτσουάλιτυ. Το τρακ "σπλάσ χάπι" από το "χορευτικό" άλμπουμ του μπόρα μπόρα 2000, του 1991. Σε αυτή την μουσική του δίνει τον όρο ΤΙΚΙ μιούζικ. [παρακαλείται όποιος βρει λινκ γιαυτό το άλμπουμ να το αφήσει στο σιμποξ-επίσης ΘΕΛΩ ΛΑΪΒ ΤΟΥ ΓΙΑΣΟΥ ΣΤΟ ΤΙΚΙ ΑΘΕΝΣ ΜΕ ΕΝΑ ΤΙΚΙ ΜΙΟΥΖΙΚ ΠΑΡΤΥ.] στάρ γκέϊτ έντρανσ